https://xn--y9aey5fdz.xn--y9a3aq/sona/ Sat, 04 Apr 2026 03:18:06 +0000 https://xn--y9aey5fdz.xn--y9a3aq/sona/amen-inch-korts-rel-em <![CDATA[ամեն ինչ կորցրել եմ։ ու էլ ոչ մի բան ինձ չի ուրախացնում, նույնիսկ ամենամանր բաները։ երեկ մի պահ թվաց, որ ուրախացա, բայց չէ, էդ ուղղակի ինչ-որ ակտիվ, անհասկանալի գույնի էմոցիա էր, բայց ոչ ուրախություն։ ]]> ամեն ինչ կորցրել եմ։ ու էլ ոչ մի բան ինձ չի ուրախացնում, նույնիսկ ամենամանր բաները։ երեկ մի պահ թվաց, որ ուրախացա, բայց չէ, էդ ուղղակի ինչ-որ ակտիվ, անհասկանալի գույնի էմոցիա էր, բայց ոչ ուրախություն։

]]> https://xn--y9aey5fdz.xn--y9a3aq/sona/amen-inch-korts-rel-em Thu, 15 Apr 2021 08:24:44 +0000 https://xn--y9aey5fdz.xn--y9a3aq/sona/ahavor-tsanrats-ats-em-indz-zgowm-nerss-lik-e-animast-emots-ia-ka-oronk-ch-gitem <![CDATA[ահավոր ծանրացած եմ ինձ զգում, ներսս լիքը անիմաստ էմոցիա կա, որոնք չգիտեմ ինչպես օգտագործել։ կորցրել եմ էն մանր բաները, որոնցից երջանկանում եմ։ հիմա մենակ տխրություն եմ զգում. նայում եմ սիրելի մարդկանց` տխրում եմ, նենց տպավորություն ա, որ ահավոր հեռու են ինձանից, չեմ կարողանում շոշափել, չեմ կարողանում խոսել, չեմ կարողանում լավ կամ վատ բաներ ասել իրանց։ կատուներն էլ այլեւս չեն ուրախացնում, մոտս չեն գալիս, նույնիսկ հակառակը` հեռանում են, պաղկվում են, իրանց պատճառով էլ եմ պանիկայի մեջ ընկնում։ աշխարհի գույները փոխվել են իմ համար, ու հեչ դեպի հետաքրքիրը չէ։ ավելի վառ են դարձել, բայց էդ հաճելի չի, բալանսի մեջ չի, գժվում եմ։ կոմֆորտ չունեմ, ոչ մի տեղ չեմ ուզում լինել, երկար մնալ չեմ կարողանում։ ոչ մի ուտելիք, ըմպելիք, վայր, ֆիլմ, երգ, ոչինչ հաճույք չի պատճառում։ հիմա Սարտրի <Սրտխառնոցն եմ կարդում, ու ես հասկանում եմ իրան. ճիշտ ա, իմ մոտ սրտխառնոց չի, ուրիշ բան ա, բայց դե։ ահավոր փակ եմ զգում ինձ, սիրածս մարդուն ինքս իմ վրա ճնշում գործադրելով նոր կիսատ-պռատ ասեցի ինչ ա ներսս կատարվում։ համարյա լրիվ էսքանը մենակ մի մարդու եմ կարողանում ասել, ու չնայած ավել ինչի՞ս ա պետք, բայց մի տեղ պետք ա գրեմ էս սաղ, մի տեղ, որտեղ չեն իմանա գրողն ով ա։ ինքս իմ մեջ սուզվել ու խորտակվում եմ։]]> ահավոր ծանրացած եմ ինձ զգում, ներսս լիքը անիմաստ էմոցիա կա, որոնք չգիտեմ ինչպես օգտագործել։ կորցրել եմ էն մանր բաները, որոնցից երջանկանում եմ։ հիմա մենակ տխրություն եմ զգում. նայում եմ սիրելի մարդկանցտխրում եմ, նենց տպավորություն ա, որ ահավոր հեռու են ինձանից, չեմ կարողանում շոշափել, չեմ կարողանում խոսել, չեմ կարողանում լավ կամ վատ բաներ ասել իրանց։ կատուներն էլ այլեւս չեն ուրախացնում, մոտս չեն գալիս, նույնիսկ հակառակը հեռանում են, պաղկվում են, իրանց պատճառով էլ եմ պանիկայի մեջ ընկնում։ աշխարհի գույները փոխվել են իմ համար, ու հեչ դեպի հետաքրքիրը չէ։ ավելի վառ են դարձել, բայց էդ հաճելի չի, բալանսի մեջ չի, գժվում եմ։ կոմֆորտ չունեմ, ոչ մի տեղ չեմ ուզում լինել, երկար մնալ չեմ կարողանում։ ոչ մի ուտելիք, ըմպելիք, վայր, ֆիլմ, երգ, ոչինչ հաճույք չի պատճառում։ հիմա Սարտրի <<Սրտխառնոցն>> եմ կարդում, ու ես հասկանում եմ իրան. ճիշտ ա, իմ մոտ սրտխառնոց չի, ուրիշ բան ա, բայց դե։ ահավոր փակ եմ զգում ինձ, սիրածս մարդուն ինքս իմ վրա ճնշում գործադրելով նոր կիսատ-պռատ ասեցի ինչ ա ներսս կատարվում։ համարյա լրիվ էսքանը մենակ մի մարդու եմ կարողանում ասել, ու չնայած ավել ինչի՞ս ա պետք, բայց մի տեղ պետք ա գրեմ էս սաղ, մի տեղ, որտեղ չեն իմանա գրողն ով ա։ ինքս իմ մեջ սուզվել ու խորտակվում եմ։

]]> https://xn--y9aey5fdz.xn--y9a3aq/sona/ahavor-tsanrats-ats-em-indz-zgowm-nerss-lik-e-animast-emots-ia-ka-oronk-ch-gitem Tue, 13 Apr 2021 18:51:06 +0000 https://xn--y9aey5fdz.xn--y9a3aq/sona/shat-tsanrats-ats-vichakowm-em-anendhat-inch-or-hart-ak-em-p-ntrowm-or-khosem-ba <![CDATA[շատ ծանրացած վիճակում եմ, անընդհատ ինչ-որ հարթակ եմ փնտրում, որ խոսեմ, բայց փակվում եմ, չեմ կարողանում։ արդեն ինչքան ժամանակ է վիճակիս մասին երկու հոգի գիտեն հիմնականում, իսկ հիմա ես իրանցից մեկին կորցնել եմ վախենում, չեմ ուզում կորցնել, բայց ես եմ մեղավոր։ ու հիմա չգիտեմ ինչ անել, եթե իրա գրկելն ա ինձ հանգստացնում, ես հիմա ոնց հանգստանամ։ ես խոսել չգիտեմ, չեմ կարողանում, կիսատ եմ թողնում ասածս ու ինձ սխալ են հասկանում։ ]]> շատ ծանրացած վիճակում եմ, անընդհատ ինչ-որ հարթակ եմ փնտրում, որ խոսեմ, բայց փակվում եմ, չեմ կարողանում։ արդեն ինչքան ժամանակ է վիճակիս մասին երկու հոգի գիտեն հիմնականում, իսկ հիմա ես իրանցից մեկին կորցնել եմ վախենում, չեմ ուզում կորցնել, բայց ես եմ մեղավոր։ ու հիմա չգիտեմ ինչ անել, եթե իրա գրկելն ա ինձ հանգստացնում, ես հիմա ոնց հանգստանամ։ ես խոսել չգիտեմ, չեմ կարողանում, կիսատ եմ թողնում ասածս ու ինձ սխալ են հասկանում։

]]> https://xn--y9aey5fdz.xn--y9a3aq/sona/shat-tsanrats-ats-vichakowm-em-anendhat-inch-or-hart-ak-em-p-ntrowm-or-khosem-ba Tue, 16 Mar 2021 09:46:19 +0000